അവങ്കലേക്കു നോക്കിയവർ പ്രകാശിതരായി; അവരുടെ മുഖം ലജ്ജിച്ചുപോയതുമില്ല (സങ്കീർത്തനം 34:5).
ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റത്തെയും ലഭിക്കുന്ന പ്രത്യാശയെയും കുറിച്ചാണ് സങ്കീർത്തനം 34:5 നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്.
പ്രകാശത്തിന്റെ ഉറവിടത്തിലേക്ക് ഒരു നോട്ടം:
ലോകത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും നിരാശയും ഭയവും മാനസിക സംഘർഷങ്ങളുമാണ് നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ദൈവത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവിടന്ന് തന്റെ ദിവ്യമായ പ്രത്യാശയാൽ നമ്മെ നിറയ്ക്കുന്നു. സൂര്യനുനേരെ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന പൂവ് സൂര്യന്റെ വെളിച്ചം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിയുന്ന ഏതൊരു വ്യക്തിയുടെയും അന്തരംഗത്തിലേക്ക് അവിടുത്തെ പരിശുദ്ധാത്മ പ്രകാശം കടന്നുവരുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ ഇരുളടഞ്ഞ അവസ്ഥകളെ—പരാജയങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, കടഭാരങ്ങൾ, ഒറ്റപ്പെടലുകൾ എന്നിവയെ—മാറ്റുവാൻ ഈ ദിവ്യപ്രകാശത്തിന് സാധിക്കും.
ലജ്ജിച്ചുപോകാത്ത പ്രത്യാശ
മനുഷ്യരിലോ ലൗകിക ശക്തികളിലോ ആശ്രയിക്കുമ്പോൾ ലജ്ജയും അപമാനവും നേരിടേണ്ടി വന്നേക്കാം. എന്നാൽ സർവശക്തനായ ദൈവത്തിൽ ശരണപ്പെടുന്ന ഒരു വ്യക്തിയും ഒടുവിൽ ലജ്ജിച്ചുപോകുകയില്ലെന്ന് വചനം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. അവിടന്ന് നമ്മുടെ ഭാരങ്ങളെ ചുമക്കുകയും, അപമാനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മാനവും സന്തോഷവും നൽകി ഉയർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
നമ്മുടെ പ്രതികരണം:
1. ദൃഷ്ടി മാറ്റുക: നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ എങ്ങോട്ടാണ് തിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്? പ്രതിസന്ധികളിലേക്കോ അതോ ദൈവത്തിന്റെ വാഗ്ദാനങ്ങളിലേക്കോ?
2. വിശ്വാസത്തിൽ നിലനിൽക്കുക: ചുറ്റുമുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ എത്ര ഇരുണ്ടതാണെങ്കിലും, അവിടുത്തെ സ്നേഹത്തിലും കരുതലിലും ആശ്രയിക്കുക.
പ്രാർത്ഥന:
സ്നേഹനിധിയായ ദൈവമേ, ജീവിതത്തിലെ പ്രയാസങ്ങളിലും ഇരുട്ടിലും എന്റെ കണ്ണുകൾ അങ്ങയിലേക്ക് ഉയർത്തുവാൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കേണമേ. ലോകത്തിന്റെ മുന്നിൽ ലജ്ജിച്ചുപോകാതെ, അങ്ങയുടെ പ്രകാശത്താൽ ശോഭിക്കുന്ന ഒരു ജീവിതം നയിക്കാൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിക്കണമേ. ആമേൻ.
